Aktywny od drugiej połowy lat 80. XX wieku w polskich zespołach: Deuterze, Dezerterze, Sstil, Krew, Kulcie i innych, kojarzonych z tzw. warszawską sceną niezależną.
Działał w zespole Kult - nagrał z nim album Kaseta i występował na koncertach w 1989 roku, po czym opuścił grupę, decyzją Kazika Staszewskiego.
Był współzałożycielem zespołu Elektryczne Gitary , z którym zagrał na płycie Wielka radość i występował na koncertach od 1990 do 1992, kiedy to opuścił zespół.
Jego obecność w zespole i późniejsze opuszczenie Elektrycznych Gitar, gitarzysta i klawiszowiec Piotr Łojek, współzałożyciel zespołu, skomentował po ośmiu latach następująco:
"Kuba stworzył repertuar, Rafał był doświadczonym rockmanem, znał na mieście każdą dziurę, gdzie można było coś z tym materiałem zrobić. Ja byłem pomostem między nimi. Rafał na początku wykonał wielką pracę, aranżując pierwszy album. Potem odszedł z zespołu, bo jak pokazało życie, taki układ nie mógł funkcjonować. Używając języka sportowego, był mocnym zawodnikiem, ale za mocno grał w polu. Uzbierał za dużo żółtych kartek i arbiter postąpił zgodnie z przepisami ".
W 1992 roku założył w Krakowie zespół PRL, w którym pełnił funkcję lidera, wokalisty i gitarzysty, a także był autorem prawie całego repertuaru. Równolegle występował m.in. w zespole Homo Twist jako gitarzysta basowy. Zagrał jako gitarzysta w dwóch utworach na albumie Homo Twist .
Od końca lat 90. zeszłego wieku ograniczył aktywność muzyczną.
Rafał Kwaśniewski zwykle grał w klasycznym, rockowym stylu, kojarzącym się np. z Ray'em Daviesem z zespołu The Kinks lub Lou Reedem. Dał się również poznać jako utalentowany autor piosenek - zarówno muzyki, jak i tekstów.
Kazik Staszewski następująco scharakteryzował Rafała Kwaśniewskiego:
"Koniecznością jest, abyście wy wszyscy posłuchali zespołu PRL. Kwasek jest jedną z dwóch osób, z którymi już bym nie chciał więcej wspólnie pracować, ale to nie przeszkadza powiedzieć mi, że wielkim artystą jest i ze wszech miar niedocenionym ".
Zgrywka pochodzi ze strony Pana Mietka .
Krew - Love'89 (1989)
1. Kolejny dzień
2. Jesteście skuci
3. Mówią gazety i dzienniki mówią
4. Jak kamień
5. Głos z glębi, głos z góry
6. Magiczny autobus
7. Więcej życia
8. Bikiniarze
9. Czarna ,twarda, kamienista droga
10. Mahamanta
KLIK
W roku 1987 w Krakowie trzech muzyków (Wörki, Dzida, Maciek) postanowiło powołać do życia band o nazwie Neuroza. Po kilku latach spędzonych na scenie niezależnej , skład się rozszerzał ,doszło kilku nowych muzyków i w 1994 postanowiono zmienić nazwę grupy. Po rozesłaniu swojego pierwszego materiału do kilku firm fonograficznych , już jako Bandog zespół w 1996 roku związał się kontraktem płytowym z wytwórnią KOCH. W tym samym roku został nagrany pierwszy album pod tytułem "Bandog", był on pierwszą polską płytą, na której połączono ostre hardcore'owe granie z instrumentami dętymi. Mimo tego dość nietypowego współbrzmienia, płyta została bardzo dobrze przyjęta przez dziennikarzy i publiczność. Muzycy w umiejętny sposób połączyli czadowe granie z melodią , powodując że muzyka łatwiej trafia do słuchacza. Grupa otwarcie przyznawała się do fascynacji bostońsko-nowojorskim hardcorem, którego nie sposób niezauważyć na tym albumie.
01. WRONG SIDE
.jpg)
fO9BJv0M)RcY!~~_12.jpg)
