Jezabel Jazz

Grupa Jezabel Jazz powstała wiosną 1990 roku w Łodzi w składzie: Tomasz Wojciechowski - gitara, spiew; Krzysztof Najman - bas; Gerard Klawe - perkusja. Po roku działalności do zespołu dolączył Jacek Partyka - instrumenty klawiszowe. W tym składzie pod koniec 1991 roku nagrywają płytę "Prąd" wydaną przez SPV Records, która dostaje pochlebne recenzje w fachowej prasie muzycznej. Nie jest to jedyne ich wydawnictwo, rok wcześniej firma TomZo wypuszcza na rynek materiał demo zatytuowany "Jezabel Jazz". Jesienią 1992 roku po przejściu Najmana do Closterkeller nowym basistą został Jacek Chrzanowski. Grupa zyskuje dość duży rozgłos, dużo koncertuje i uczestniczy w ważniejszych krajowych przeglądach i festiwalach rockowych. W 1993 roku zawiesza działalność, by reaktywować się na wiosnę 2006 r w pierwotnym składzie. Obecnie muzycy Jezabel Jazz postanowili ponownie zamrozić działalność zespołu. Muzyka zespołu to melodyjny psychodeliczny rock. Grupa zaliczana była do przedstawicieli polskiej nowej fali i charakteryzowała się typowym brzmieniem rodem z Manchesteru. Członkowie Jezabel Jazz wspóltworzyli oraz wspólpracowali z wieloma popularnymi polskimi wykonawcami jak: CLOSTERKELLER, REZERWAT, JAN BO, LADY PANK, MOSKWA, HEDONE, BLITZKRIEG, MECH, JOHN PORTER BAND, TADEUSZ NALEPA.

Jezabel Jazz (1990)

KLIK

Prąd (1991)

KLIK

P.S

Notka pochodzi z http://www.myspace.com/jezabeljazz

Piotyr2, Gogo i E-deck , dzięki za kasety

Metalmania part 3

Metalmania '89

KLIK

Omni

Omni (1985)




1 Omni Modo
2 Necropolis Part 2
3 Omni Homo Mendax
4 Omnia Mea Mecum Porto
5 Omnia Vincit Aqua
6 Omni - Vide Infra
7 Video Supra - Omni



KLIK

Squot

Po prostu energia i zabawa - tak charakteryzował poczynania Squot gitarzysta Shadock. Zadebiutowali podczas Jarocina 93, Schadock, który równolegle działał jako gitarzysta w Kr'shna Brothers, skupił w Squot muzyków z Poznania , Opola i Zielonej Góry. Płyta "The Aggression" często rzeczywiście brzmi dość agresywnie. Grupa skłania się ku hardcoreo'wi z jego gitarowym ciosem, korzysta z tanecznego funky, ale też bawi słuchacza kontrastowymi zmianami aranżacji . Intryguje również niepokojąco brzmiącą, krzykliwą melorecytacją. Squot wprowadza skrecze, zahacza o rap, próbuje niby-zappowskich zaśpiewów i wyraźnie ma słabość do muzyki murzyńskiej.
W sumie to dość udana próba przeniesienia na nasz grunt trendów które zaistniały na zachodzie w pierwszej połowie lat 90-tych.
O grupie nie wiedziałem nic a tekst powyżej jest z "Przewodnika płytowego". Kariera grupy zakończyła się na tym jednym wydawnictwie.


The Aggressions (1994)




Skład:

SHADOCK - guitars
GONZO - guitars
DÓPA - bass
ROSJAN - drums
WIMA - vocal, sax, flute
gościnnie Patrycja Olka - vocal

1.Prisoner Of War
2.Gray Papers
3.Skunk
4.I'll Go Away Tomorrow
5.Only Fucking You Can Lie
6.Theren Goes The Neighborhood
7.People
8.Aggerssions
9.The New Congratulations
10.Money/Love/Death
11.It'll Be A Great Day
12.I Regret Must Die I
13.The Place
14.Heaven
15.I Regret Must Die II.

KLIK



P.s
Link podesłał Mariusz. Dzięki

Czan

CZAN był efemerydą, powstałą wskutek personalnych zmian w s kładzie grupy TYMON & TRUPY. Po nagraniu klimatycznej płyty "Songs For Genpo" (1995) z TRUPÓW odeszli Marta Handschke i Mikołaj Trzaska. W międzyczasie doszedł drugi gitarzysta, Tomek Gwincinski; Jacka Oltera za perkusją zastąpił Przemek Momot (ex-LUDNOŚĆ CHILE, BIAFRA). Płyta była nagrywana w podziemiach słynnego klubu Mózg (1998); część partii wokalnych i miksy powstały we wrocławskim Tuba Studio. Jako jeden z pierwszych albumów realizowanych na Pro Toolsie, "Samsara" to zbiór dość udziwnionych, rockowych piosenek, odważnie zaaranżowanych przez Piotra Pawlaka. Po nagraniu płyty basistę Tomka Hesse zastąpił Grzegorz Nawrocki z grupy Kobiety. CZAN w składzie Tymański / Gwincinski / Nawrocki / Momot usiłował grać koncerty z trudnym materiałem, którego oryginalna forma w dużej mierze wygenerowana została w studiu nagraniowym. Na początku 2000 roku Tymański zdecydował się rozwiązać zespół.

Recenzja z onet-u
"W latach 70. w Polsce triumfy święcił jazz-rock, 20 lat później mogę pokusić się o obwieszczenie światu narodzin jass rocka - próby powrotu do rocka muzyków związanych ze sceną jassową. Tak, jak tworząc termin "jass" wnieśli oni do jazzu wigor i punkową prowokację, tak teraz wnoszą do rocka elementy improwizacji oraz zabawy ze strukturą utworu.
Wszystko to można znaleźć na debiutanckim albumie Czanu - formacji powstałej na bazie, prowadzonego także przez Tymona Tymańskiego, zespołu o wdzięcznej nazwie Trupy. Co więcej, "Samsara" to płyta na wskroś oryginalna. Pozornie wydaje się eklektyczną mieszanką setki elementów: proste rockowe piosenki upstrzone jazzującymi wstawkami sąsiadują z "technowymi" loopami czy fragmentami nieodparcie kojarzącymi się z dokonaniami grupy King Crimson. Jednak muzycy Czanu z równą wprawą potrafią zagrać proste utwory (jak "Piosenka dla Marty" i "Mistrz Pijany"), rasowy punkowy "kawałek" ("Płonący dom") czy ocierającą się niemal o trip hop, zamykającą album kompozycję "Identity Of Relative And Absolute" (polecam szczególnie smakowitą partię trąbki Andrzeja Przybielskiego). To rzadki przypadek, gdy w parze idą ze sobą inwencja muzyków oraz ich techniczne umiejętności. Longplay zwraca również uwagę na dosyć osobiste wyznania Tymona - autora większości tekstów, na co dzień praktykującego buddysty. Mówi on o sprawach ponadczasowych ("Samsara") i osobistych ("Piosenka dla Marty"). Widać, że ciąży na nim przyklejona mu od dawna etykietka ekscentryka i wesołka. Jednak nie zapomina także o prowokacji, choćby w nagraniu "Karol", którego tekst - mimo że wyważony i rzeczowy - z pewnością przyniesie Tymańskiemu opinię obrazoburcy. Poza tym, jest to jeden z lepszych obecnie wokalistów i sposób jego śpiewania świetnie koresponduje z muzyką. Razem daje to dzieło dopracowane i napakowane bogactwem różnych smaczków jak żadne inne.
I w tym momencie pojawia się jedyny problem. "Samsara", moim zdaniem, ma jeden zasadniczy minus. Z braku lepszego słowa muszę napisać, że jest po prostu "przebajerowana". Znając jednak temperament Tymona i biorąc pod uwagę proces krystalizowania się brzmienia zespołu - tworzonego przecież przez czwórkę muzyków, pochodzących z różnych środowisk i grających wcześniej różną muzykę - nie mam wątpliwości, że już wkrótce Czan zaskoczy nas naprawdę dojrzałą i dograną w 100% płytą. Na razie można im pogratulować debiutu..."


Czan - Samsara (1999)


1. Karol
2. Miłość
3. On Attachment
4. Śmierć /Faza
5. Śmierć Przychodzi Co Dzień
6. Piosenka Dla Marty
7. The Practice
8. Mieszczuch
9. Samsara
10. Mistrz Pijany
11. It's Not For Real
12. Płonący Dom
13. Kobiety - Niestety
14. The Identity Of relative And Absolute

KLIK

P.s
W tym poscie nic nie jest moje . Notka biograficzna jest ze strony www.biodro.pl ,recenzja z onetu a muzykę podesłał niezawodny Piotyr2. Nie słyszałem tej płyty wcześniej, ale już po pierwszym przesłuchaniu wiem, że będą do niej często wracał.